Uzun zaman oldu yazmayalı..oysa bir kalem ve bir boş sayfa yeterdi başlamaya..Farkettim ki beni o an etkisi altına alan, derinden etkileyen ya da etkilemese de üzerinde düşünüp kafa patlattığım herşey bir çıkış yolu bulma adına,bir sonraki benliğimde beni var edecek olan bu düşünceler, tarafımdan unutulmamalıydı..Sonuç : Bu bir köşede dursun diyorum şimdi..durur mu bilmem gerçi ..
Bu benim ilk blog denemem değil aslına bakarsan..bunu deneme kategorisine koymuyorum ama üstü kalsın misali ne olacaksa olsun diyorum şahsım adına...Önceki blog yani "boğürtlenlim" bana blog kullanmayı öğreten, bir nevi tecrübe sağlayan ve bir kaç kalıcı arkadaşlığa neden olan ilk göz ağrımdı tamam da, olmadı be, benden çok uzaklara kaçtı..Kaçınılmaz son; kapattım, ben de ondan uzaklaştım..Dönüp baktığımda aslında onu da bir köşeye koyup saklasam fena olmazdı ama şu hayat dediğin, pişmanlıkların bir gün karşına geçip avaz avaz öteceğini bildiğin halde, ummadığın bir anda dıııtladığı şebeklik göstergesi..
Ben hikayemi yazmaya karar verdim uzun zaman önce..Unutmamak için beni ben yapanları..Bıraktım kendimi kaleme, deftere..Akıyorum o boş sayfaya; iki noktalarımla asla tek bir nokta ile bitiremediğim cümlelerimle..Hoş, sayfa da pek boş değil gibi baksana..Elimden önce davranmaz mı artık düşüncelerim..
Tengecoffee
27.03.2016
